אֵבוּס, אֵיבוּס, (?אִיבּוּס) m. (b. h. אֵב׳; אבס) 1) feeding receptacle, bowl for working men; manger. Ned. IV, 4.—Sabb. 140ᵇ אי׳ של כלי (Rashi אב׳) a real manger, opp. אי׳ של קרקע a piece of ground fenced in and used as manger. —2) stall, stable. Y. Shebu. VII, 37ᵈ top; VIII, beg. 38ᵇ. [Y. Ter. I, 40ᵇ אבוס read אִכּוּם or אָכִים.]—Pl. אֵבוּסִים. Y. Snh. 63ᵇ אֵבוּסֵיהֶן their stables. V. אֵיפוּס.
אֵבוּס
Gloss
אֵבוּס , אֵיבוּס , (? אִיבּוּס ) m. (b. h. אֵב׳ ; אבס ) 1) feeding receptacle, bowl for working men; manger . Ned. IV, 4 .— Sabb. 140ᵇ אי׳ של כלי…
References
- Jastrow, אֵיבָרָא 1
- Jastrow, אָבַס 1
- Mishnah Nedarim 4:4
- Shabbat 140b:23
- Jerusalem Talmud Shevuot 7:1:7
- Jastrow, אֵבוּס 1
- Jastrow, אִכּוּם 1
- Jastrow, *אָכִים 1
- Jastrow, *אֵיפוּס 1