חֲפַס = h. חָפַשׂ 1) to dig. Targ. Y. Ex. XXI, 33 (ed. Amst. יַחְפֵּס). Targ. Job III, 20.—Y. B. Mets. II, 8ᶜ bot. וחספתה, read: וחַפְסוּנָהּ and when they were digging it up. —2) (cmp. חֲפִיסָה) to grab. Targ. Y. I. Num. XI, 8 (some ed. חַפְּ׳ Pa.; h. text שָׁטוּ). Targ. Job III, 21.
Pa. - חַפֵּס, חַפֵּשׂ same. Ib. XXXIX, 21 מְחַפְּשִׂין ed. Lag. (oth. ed. מחפרין).