חֲשַׁל, חֲשִׁיל ch. same 1) to furbish, forge, hammer. Dan. II, 40.—Ab. Zar. 16ᵃ דחַשְׁלֵי מינייהו וכ׳ Ms. M., v. חֲלַשׁ.—Trnsf. to plan, design (corresp. to b. h. חרש a. חשב). Targ. Ps. XXXVI, 5. Targ. Prov. XIV, 22; a. fr. —2) to peel, pound grits, v. חוּשְׁלָא.—V. חֲשִׁילָא.
Pa. - חַשֵּׁיל same, esp. to plan. Targ. Ps. XXI, 12, a. fr. Ms. (ed. Pe.). Targ. Y. Deut. I, 12.