τέρσομαι, Pass. , withaor. inf. τερσῆναι, τερσήμεναι(v. infr.), as if fromἐτέρσην:—
A. to beorbecome dry, dry up,ἕλκος ἐτέρσετο παύσατο δ' αἷμαthe wounddried upand the blood was staunched, Il. 11.267 , 848 ; οὐδέ μοι αἷμα τερσῆναι δύναται
16.519
;θειλόπεδον τέρσεται ἠελίῳ is bakedby the sun, Od. 7.124 ; εἵματα δ' ἠελίοιο μένον τερσήμεναι αὐγῇ
6.98
; ὅταν [τὰ ῥάκεα] ἐν ἡλίῳ τέρσηται
Hp. Mul. 1.11
;ὄσσε δακρυόφιν τέρσοντοhis eyesbecame dryfrom tears, Od. 5.152 .
II.
Act. first in later Ep. ( Hom. using onlyτερσαίνω),aor. subj. τέρσῃ(-σειcodd.) Theoc. 22.63 ;inf.
τέρσαι
Nic. Th. 96
, 693 ( v.l. τέρσον both times); opt. Med.
τέρσαιοib. 709 :— Hsch. citesἐτέρρατο: ἐξηράνθη. (Cf. Lat.torreo, tostus, Skt.tŕṛ[snull ]yati'to be thirsty'.)