ὑπέρβῐος,ον, (βία)
A. of overwhelming strengthormight,
Ἡρακλῆς
Pi. O. 10(11).15
;δαῖμον,i. e. Apollo, B. 3.37 : c. gen., πάντων ὑπέρβιος
Pi. Oxy. 408.28
.
II. mostly in bad sense,overweening, lawless, wanton,
οἷος κείνου θυμὸς ὑ.
Il. 18.262
; ὑ. ὕβριν ἔχοντες
Od. 1.368
; ὑ. ἦτορ ἔχοντες
Orph. Fr. 119
: neut.ὑπέρβιονasAdv., Il. 17.19 , Od. 12.379 , 14.92 , 95 : regul.Adv. -βίως Sch.A.R. 4.1523 .