ὑποληπ-τέον, (ὑπολαμβάνω)
A. one must suppose, understand, regard,
τἆλλα . . τὸν αὐτὸν τρόπον ὑ.
Pl. Tht. 156e
; οὕτως ὑ. περί τινος
Id. R. 613a
: c.inf., Arist. PA 648a14 ; τίνα . . ἔχον δύναμιν αὐτὸ ὑ.;
Pl. Ti. 49a
.
II. one must answer,
Eust. 1172.26 .