ἄρρωστ-ος,ον, (ῥώννυμι)
A. weak, sickly,
Arist. HA 634b14 , Plu. 2.465c .Adv.
-τως, ἔχειν
Aeschin. 2.14
, cf. D.H. 7.12 ; διακεῖσθαι
Isoc. 19.20
.
2. in moral sense,weak, feeble,
τὴν ψυχήν
X. Ap. 30
, cf. Oec. 4.2 ( Comp. ).
3. ἀρρωστότερος ἐς τὴν μισθοδοσίαν remissin payment, Th. 8.83 . [ ᾰ̓́ρωστος
AP 11.206
( Lucill. ).]