βεβαι-ωτής,οῦ,ὁ,
A. one who gives assurance ofa thing,authority, ἀμφισβητουμένων
Plb. 4.40.3
(pl.); ἱστορίας
D.H. 1.28
, cf. 3.67 , al.;confirmatory, λόγοι
Phld. Sign. 29
.
2. legalsurety, τοῦ μόνιμον τὴν ὁμόνοιαν γενέσθαι
Plb. 2.40.2
; β. τῆς πίστεως παρέχεσθαι
Plu. Flam. 4
;warrantorin sales, SIG 2832 (Amphipolis), etc.