διάσημ-ος,ον, (σῆμα)
A. clear, distinct: neut. pl. asAdv., διάσημα θροεῖ
S. Ph. 209
(lyr.).
II. conspicuous, eminent,Hippias Soph. 4 ( Sup. ), Plu. Dio 54 ; δ. κράνος
Id. TG 17
; γένει καὶ ἀξίᾳ
BMus.Inscr. 481
*. 15
(ii A. D.): esp. in Sup. , διασημοτάτη πόλις
Epigr.Gr. 904
(Erythrae);διασημότατος, =Lat.clarissimus,
IG 3.635 ;= perfectissimus,
δ. ἡγεμών
BGU 198.5
(ii A. D.), al., Epigr.Gr. 1078.10 (Adana); ἐπίτροπος
Sammelb. 4421.5