δύσποτμ-ος,ον,
A. unlucky, ill-starred, of persons and things,δ. θεός, of Prometheus, A. Pr. 119 ;δ. βοῦς, of Io, Id. Supp. 306 ;δ. εὐχαί, i.e.curses, Id. Th. 820 ; χλιδά
S. OT 888
(lyr.); θήρα
E. Ba. 1144
, cf. Ar. Ach. 419 ; τύχαι
D.H. 1.17
: Comp. -ώτερος
E. Ph. 1348 : Sup. -ότατος
Plu. Comp.Per.Fab. 1 .Adv.-μως
A. Pers. 272 (lyr.): Sup. -ότατα
Plu. Fab. 18 .