ἐγ-κλητέος,α,ον,
A. to be blamed, ἀμέλειαι
Plu. 2.1051c
.
II. ἐγκλητέον one must blame, τινί
Plb. 4.60.9
; τῇ προνοίᾳ
M.Ant. 12.24
.
to be blamed
ἐγ-κλητέος,α,ον,
A. to be blamed, ἀμέλειαι
Plu. 2.1051c
.
II. ἐγκλητέον one must blame, τινί
Plb. 4.60.9
; τῇ προνοίᾳ
M.Ant. 12.24
.