ἄκραντος,ον, poet.Adj.(in Hom.
ἀκράαντος, q. v.),
A. unfulfilled, fruitless, idle,ἔπεα, ἐλπίδες, Pi. O. 1.86 , P. 3.23 ; τέχναι
A. Ag. 249
:— neut.pl. asAdv.,in vain, Pi. O. 2.87 ; ἄκραντα βάζω
A. Ch. 882
; οὐδ' ἄκρανθ' ὡρμήσαμεν
E. Ba. 435
, cf. 1231 ; ἄκραντ' ὀδύρῃ
Supp. 770
.
2. ineffectual, νύξ
A. Ch. 65
.