ἐπίνοσος,ον,
A. subject to sickness, unhealthy, σῶμα
Arist. EN 1113a28
, cf. Thphr. Fr. 20.48 Schneider, D.S. 2.48 ; γενεά
Ph. 1.516
.Adv. -σως like one who is sick, διάγειν
Hp. Epid. 1.5
, Crates Ep. 20 ;ἐ. διακειμένου
τοῦ σώματος
Sor. 1.117
, cf. POxy. 939.21
(iv A.D.).
II. .unwholesome, χωρίον
Porph. Abst. 1.36
; θέρος
Gp. 1.12.34
; τόπος