εὔβοτ-ος,ον, (βόσκω)
A. abounding in pasture, Od. 15.406 (or,with fine oxen, cf.βοτόν(Addenda)); τοῖς ζῴοις πᾶσιν εὔβοτον
Pl. Criti. 111a
, cf. Ph. 1.669 , Plu. Cam. 16 : Sup. , Scymn. 607 , prob. in E. Fr. 1083.6 .
II. well-fed, thriving, ἀμνός
Theoc. 5.24
.