εὐπροφάσιστος[ᾰ],ον ,
A. with good pretext, plausible, αἰτία
Th. 6.105
; ἀφορμαί
Ptol. Tetr. 2
; -ιστον(sc.ἐστί) c.inf., App. BC 3.76 ; εὐπροφάσιστα ἀδικεῖν
Ph. 2.496
.Adv.-τως
Ptol. Tetr. 6 , Vett.Val. 286.14 .
2. easily admitting of pretexts, App. Pun. 64 .