θετός,ή,όν, (τίθημι)
A. placed, set, E. IA 251 (lyr.);having position, στιγμὴ οὐσία θετός
Arist. APo. 87a36
.
II. taken as one's child, adopted, Pi. O. 9.62 , E. Fr. 359 , etc.; θετὸν παῖδα ποιεῖσθαι
Hdt. 6.57
, cf. Pl. Lg. 929c ;θετὸς γενέσθαι τινίorὑπό τινος, Plu. Thes. 13 , App. BC 1.5 ;θετός,ὁ ,adopted son, dub. in Is. 3.69 ;θετή adopted daughter, Hsch. ; alsoθ. πατήρ adoptivefather, D.S. 10.11 .