κνώδων,οντος,ὁ, in pl.κνώδοντες, two
A. projecting teethon the blade of a hunting spear, X. Cyn. 10.3 , 16 , Philostr. Im. 1.28 ;ξίφους διπλοῖ κ., i.e. a two-edged sword (cf. Sch.), S. Ant. 1233 : sg., φασγάνου κνώδοντι
IG 14.1374.11
;κνώδωνalone,= sword, S. Aj. 1025 , Lyc. 466 , 1109 , 1434 . (Cf. Lith.kándu'bite').