μελῐ́-γηρυς, Dor.
μελῐ́-γᾱρυς,υος,ὁ,ἡ,
A. sweet-voiced, melodious, ὄψ
Od. 12.187
; ἀοιδή
h.Ap. 519
; παρθενικαί
Alcm. 26.1
;ὕμνοι, κῶμοι, Pi. O. 11(10).4 , N. 3.4 , παιᾶνος ὀμφά
Id. Pae. 5.47
;ἀηδών, of a woman, IG 14.1942 .—Poet. word, used by Pl. Phdr. 269a .