ἀναίσχυντος,ον,
A. shameless, impudent,
Alc. Supp. 21.5 , E. IA 327 , etc., Ar. Pax 182 , And. 4.17 , Pl. Lg. 671c ( Comp. ), Ap. 17b ( Sup. ), etc.:—τὸ ἀναίσχυντον,
= ἀναισχυντία , E. IA 1144 .Adv.
-τως
Pl. Ap. 31b
: Sup.
ἀναισχυντότατα ἀνθρώπων
D. 27.18
.
II. of things,shameful, abominable,
βορά
E. Cyc. 416
; θῆκαι
Th. 2.52
.