παρα-μόνιμος,ον, poet. fem.
A.
παρμονίμα
Pi. P. 7.18
, cf. Aglaïas 6 : (παραμένω) :—constant, steadfast, permanent, παρμόνιμον χρῆμα
Thgn. 198
, cf. Hp. Morb. 1.22 , etc.;π. εὐδαιμονίαPi.l.c.; ὠφέλεια
Pl. Thg. 130a
; ἀλοιφή
Gal. 6.292
;ἐπὴν . . παραμόνιμα ᾖwhen things arestable, Hp. Mul. 2.162 .
2. of slaves.trusty, X. Mem. 2.4.5 , prob. forπαράμονονib. 2.10.3 ;θηρίον, metaph. of a man, ib. 3.11.11 .Adv.
-μως
Phryn. PS p.57
B.