παραπλήσσω, Att.
παραπλήρ-ττω,
A. strike at the side,τὰς νευράς, of a harper, Philostr. Im. 1.10 :— Pass. ,to be palsy-stricken: hence,to be deranged, mad, Ar. Lys. 831 , Ec. 139 , etc. ; γέλως παραπεπληγμένος
E. HF 935
; π. τὸν λογισμόν
Plu. Aem. 34
;παραπλήσσεσθαί τι to be astonished at. . , Agatharch. 103 .