παρά-πτωρμα, -τος, τό
(παραπίπτω), [in LXX for מַעַל, פֶּשַׁע, etc. ;]
__1. a false step, a blunder (Polyb.).
__2. Ethically, a misdeed, trespass (LXX): Mat.6:14-15, Mrk.11:25-26, Rom.4:25 5:15 ff Rom.11:11-12, 2Co.5:19, Gal.6:1, Eph.1:7 2:1, 5, Col.2:13.†
SYN.: see: ἁμαρτία (AS)