λεληθότως,
adverb perfect participle of λανθάνω, imperceptibly, [[ 5th-6th c.BC: Plato Philosophus “Axiochus” 365c, 1st c.BC: Cicero, M. Tullius Orator et Philosophus “Epistulae ad Atticum” 6.5.3, “Fam.” 9.2.3, 1st c.BC: Dionysius Halicarnassensis “de Compositione Verborum” 22, “Anacreontea” 15.16, 2nd c.AD: Lucianus Sophista “Am.” 13 ] Refs 5th c.BC+]; secretly, [[ LXX.2Mac.6.11, 8.1. ] LXX]