προήγορ-ος, ὁ,
(ἀγορά) one who speaks in behalf of others, defender, advocate, [[ LXX.2Mac.7.2, 2nd c.AD(?): Pollianus Epigrammaticus 2.126, 4th c.AD: Themistius Sophista “Orationes” 26.326a, etc.] LXX+2nd c.AD+]; π. τῆς πατρίδος, τοῦ ἔθνους, [[ “OGI” 567.12 (Attalia, 2nd c.AD), 528.3 (Prusias, 2nd c.AD). ] Refs 2nd c.AD+]
__II Doric dialect προάγορος [ᾱ], a magistrate at Catana, [[ 1st c.BC: Cicero, M. Tullius Orator et Philosophus “Verr.” 4.23.50. ] Refs 1st c.BC+]