נְתַז ch. same , to gush forth, splash. Targ. O. Deut. I, 44 נָתְזָן (ed. Vien. נַתְּזָן, of bees). Targ. Job III, 23 (h. text נתך).—Sot. 48ᵇ (quot. fr. Targ. O. Deut. l. c.).
Af. - אַתֵּיז (with רישא) to decapitate. Targ. I Chr. X, 9 (h. text נשא).
Pa. - נתֵּיז to cause to fly off. B. Kam. 19ᵃ קא מְנַתְּזָא צרורות, v. preced.