συνέλκω,aor. -είλκῠσα,
A. draw together, ς. πανταχόθεν τὸ δέρμα ἐπὶ τὴν γαστέρα νῦν καλουμένην
Pl. Smp. 190e
;ς. τὰς ὀφρῦς, of frowning, Antiph. 307 ;draw in, retract, τὴν θρυαλλίδ' εἰς ἑαυτὸν ξυνελκύσας
Ar. Nu. 585
(troch.); τὸν αὐχένα
J. BJ 6.1.8
:— Pass. , [ τὰ ὕδατα] ς. πρὸς τὸ βάθος
Str. 3.5.7
; of cramp, Sor. 2.28 , Antyll. ap. Orib. 8.6.32 ; ὅτε εἰς αὑτὴν ἡ μήτρα συνέλκεται
Sor. 1.70b
.
b. metaph.,συνειλκυσμένος ὑπὸ τοῦ ἀνθρώπου <τῇ> πρὸς σὲ . . αἱρέσει drawn into associationwith the man by his friendship with you, UPZ 146.4 , cf. 31
(ii B.C.); dub. sens. in POxy. 1188.9
(i A.D.).