συνέπομαι,fut.
A.
-έψομαι
Pl. Ti. 53c
:aor. -εσπόμην(v.infr.):—follow along with, accompany,σὺν δ' ὁ θρασὺς εἵπετ' Ὀδυσσεύς(where howeverσύνmay be anAdv.) Od. 10.436 , cf. Hdt. 7.39 , Th. 1.60 , X. An. 3.1.2 , etc.; ς. τινί
A. Ag. 955
, Hdt. 5.47 , Thphr. Vent. 47 , etc.;ποίμναις . . συνειπόμην used to followthe flocks, i.e.tendthem, S. OT 1125 ;οὔ σοι τῷ βίῳ ξυνέσπετο(thy fortunes)remainednotconstantto thy life, ib. 1523 (troch.);ταῦρος ἄντυγι ξ.kept pace with, it, E. Hipp. 1231 ;τῷ χρόνῳ ς. Pl. Lg. 721c .
2. complyorbe in accordance with,τῷ νόμῳ συνεπόμενοςib. 916d ; τοῖς ἀποβαίνουσιν
Arist. EN 1127a4
; μετὰ δεδοκιμασμένου μὴ ξυνέπεσθαι ἐθέλειν
Th. 3.38
;τῇ τῶν μελιττῶν ἡδονῇ ς.ministeringto the taste of the bees, Pl. Lg. 843d .
3. of things,μουσικῇ συνεπόμεναι τέχναιthe artsattendant onmusic, Id. Phlb. 56c ;τὰ τούτοις συνεπόμενα the consequencesof these, Id. Lg. 679e , cf. 706a , Ti. 52d : also c. gen., ὁπόσα τούτων συνεπόμενα εἴπομεν