συνήθης,ες, gen.εος, contr.
ους, gen. pl.συνηθέων, contr.
συνηθῶν(orσυνήθων, Hdn.Gr. 1.428 ):—
A. dwellingorliving together, accustomedorused to each other, συνήθεες ἀλλήλῃσιν
Hes. Th. 230
;like each other in habits, Th. 1.71 ;συνήθεις καὶ γνώριμοι acquaintances, Pl. R. 375e , cf. Arist. EN 1126b25 ;φίλοι καὶ ς. Philem. 213.13 ;ς. τινί well-acquaintedorintimate withone, Pl. Cri. 43a , La. 188a , Men. Pk. 258 : less freq. asSubst.,friend, intimate, Phld. Rh. 1.332
S. , etc.: c. gen., D.S. 19.47 , Plu. Num. 1 .
II. habituated, accustomed, τῷ σκότῳ
Pl. R. 517d
; σώματα πᾶσι ποτοῖς καὶ πόνοις ς. γιγνόμενα
Id. Lg. 797e
; of animals,χειρὶ ς.,
= χειροήθης , AP 9.287 ( Apollonid. ): abs.,τὰ σύντροφα καὶ ς. those reared andbred withhim, Arist. HA 629b11 ;οἱ ς. τόποιtheirwontedhaunts, ib. 596b29 : c.inf., ς. ᾄδειν γενόμενοι