συνίστωρ,ορος,ὁ,ἡ,
A. knowing along withanother,ὡς θεοὶ ξυνίστορεςas the gods arewitnesses, S. Ph. 1293 , cf. Ant. 542 , E. Supp. 1174 , Th. 2.74 , PCair.Zen. 625.2
(iii B.C.).
2. privy toa crime or other secret, c. gen., Plb. 30.8.1 , AP 5.3.1 ( Phld. ), 5.4.1 ( Stat.Flacc. ), Vett. Val. 11.1 , Cat.Cod.Astr. 2.175 ;σώματα συνίστορα τῆς πράξεωςAen. Tact. 23.10 : c. acc. (with the verbal constr.),πολλὰ συνίστορα . . κακά(sc.τὴν στέγην) A. Ag. 1090 (lyr.).