συνόδους,οντος,ὁ,ἡ,
A. with teeth opposing, rather than notching into, one another, opp.καρχαρόδους(q.v.),τὰ συνόδοντα animals with such teeth, Arist. HA 595a9 .
II. Subst. συνόδοντες, οἱ(sg.ἡ, Numen. ap. Ath. 7.322b ), a kind ofsea-bream, prob.Dentex vulgaris, Epich. 69 , Anaxandr. 41.51 (anap.), Archestr. Fr. 17 , Opp. H. 1.170 : sg. nom.συνόδων
Antiph. 132.3 (anap.), Philox. 2.15 ; butσυνόδουςSch. Opp. H. 3.186 , Artem. 2.14 . Cf.σινόδους, συνώδοντα.