συνοίκ-ησις,εως,ἡ,
A. cohabitation, esp. ofmarriage,ἐπωλέοντο ἐπὶ συνοικήσι( Ion. for-ήσει) Hdt. 1.196 ; ς. ποιεῖσθαι
Pl. Lg. 930b
.
II. πόλεων συνοικήσεις collectionsof people into cities, ib. 713b ;settlement, community, ib. 735b , 739b , 752e ; μετέσχε τῆς ξυνοικήσεως
Arr. An. 4.4.1
.