σύνοικος,ον, Delph.σύνϝοικος(v. infr. 1 c),
A. dwelling in the same house with, τῷ γυναικείῳ γένει
A. Th. 188
, cf. Ch. 1005 ;ξ. εἴσειμ' enter the houseas an inmate, S. El. 818 ; of animals, Plu. 2.974d , Hdn. 1.12.2 .
b. of personsliving in the same cityorcountry, fellow-inhabitant(prop. of thosewho join in colonizinga place, opp.ἔποικοι, Arist. Pol. 1303a28 ),ς. ἐγένοντο Ἀθηναίοισι(sc.οἱ Πελασγοί) Hdt. 1.57 , cf. 2.51 , 7.73 ; ξ. ἐπαγαγέσθαι τινάς
Th. 2.68
;ξ. δέξασθαιorπροσδέξασθαι, Ar. Pl. 1147 , Pl. Lg. 708a ; ς. ἔχειν ἐν τῇ πόλει
Isoc. 12.178
; ς. ἡμῖν ἐν τῇ πόλει
Pl. Lg. 920a
; ἐν τῇ χώρᾳ ς. ὑμῶν γίγνεται
Lycurg. 145
; of gods worshipped in the country, τὸν θεὸν βαρὺν ξ. θησόμεσθα
A. Supp. 415