συνόχωκα, old Ep. intr.pf.ofΣυνοχόω,
A. to be σύνοχος, ὤμω ἐπὶ στῆθος συνοχωκότεshouldersbent inorcontractedupon the chest, Il. 2.218 (συνοκωχότεin Hsch. is prob. an ancient cj., as ifpf.ofσυνέχω).
II. collapse, τείχεος ὡς ἤδη συνοχωκότος ἐν κονίῃσιν
Q.S. 7.502
.