συντελεσ-τικός,ή,όν,
A. capable of causingoreffecting,τινος
Epicur. Nat. 14.4 , Phld. Rh. 2.49
S. , Ptol. Harm. 1.15 .
II. Gramm.,ὁ ς. (sc.χρόνος) the tenseof completion, viz.pf.andaor., opp.παρατατικός, S.E. M. 10.91 , 92.101 .Adv. -κῶςib. 101 .
συντελεσ-τικός
Gloss
capable of causing
References
- Epicur. Nat. 14.4
- Phld. Rh. 2.49
- S.
- Ptol. Harm. 1.15
- S.E. M. 10.91
- 92.101
- 101