ἀντιλογ-ικός,ή,όν,
A. given to contradiction, disputatious,
Ar. Nu. 1173 , Isoc. 15.48 , Ph. 1.412 , Sor. 1.14 , Pl. Tht. 197a , al.:ἡ -κή(sc.τέχνη)the art of disputation,
Id. R. 454a , Phdr. 261d ; τὸ-κόν
Id. Sph. 225b
: οἱ -κοί persons skilled in this art,
Id. Ly. 216a
, Phd. 101e ; of arguments,οἱ περὶ τοὺς ἀντιλογικοὺς λόγους διατρίψαντεςib. 900 : [λόγοι] -κοί,οἱ,title of work by Protagoras, D.L. 3.37 .Adv.
-κῶς in the manner of such disputants,
Pl. Tht. 164c
.