συνυπο-κρίνομαι [ῑ],
A. accommodate oneself by pretending, Plb. 3.31.7 ; συνυπεκρίθη τίθεσθαι φιλίαν πρὸς αὐτούς
Id. 3.52.6
:ς. τὸ προσποίημα τῷ Μαρίῳ helpingM.to maintain his pretence, Plu. Mar. 14 ;συνυπεκρίνετο τοῖς προθύμως . . διακειμένοις pretended to agree withthe eager spirits, Plb. 3.92.5 , cf. Ep.Gal. 2.13 , Plu. Mar. 17 .