συσκοτ-άζω,
A. make dark, τὰ ἄστρα
LXX Ez. 32.7
;ἡμέραν εἰς νύκτα ς. ib. Am. 5.8 .
II. intr.,grow quite dark,ὁ οὐρανὸς ς. νεφέλαιςib. 3 Ki. 18.45 , cf. Jl. 3.15 , al.:—but,
2. in early writers, always impers.,ξυσκοτάζει(sc.ὁ θεός)it grows dark, Th. 1.51 , 7.73 , cf. X. Cyr. 7.5.15 , etc.;ἤδη συσκοτάζοντος(sc.τοῦ θεοῦ)when it wasnowgetting dark, Lys. Fr. 75.4 , cf. Diocl.Fr. 141 ; συσκοτάζοντος ἄρτι τοῦ θεοῦ
Plb. 31.13.9
.