συστολ-ή,ἡ, (συστέλλω)
A. drawing together, drawing up, contraction,ς. εἰς αὑτάς(of souls in pain) Plu. 2.564b ; [ τὴν ψυχὴν] ποτὲ μὲν εἰς ἡδονὰς καὶ διαχύσεις ἄγεσθαι, ποτὲ δὲ εἰς οἴκτους καὶ συστολάς
Ptol. Harm. 3.7
;λύπη ἐστὶν ἄλογος ς. Stoic. 3.95 , cf. Thphr. Fr. 77 , Zeno Stoic. 1.51 , Epicur. Fr. 410 ; esp. in Medic., acontractionof the heart or lungs, opp.διαστολή, Herophil. ap. Placit. 4.22.3 ; σφυγμός ἐστι διαστολὴ καὶ ς. καρδίας καὶ ἀρτηριῶν
Gal. 8.700
; of other organs, [τῆς μήτρας] Sor. 1.70b ; συστολαί τινες ἀνειδεῖς εἰς ἄρθρα
Alex.Trall. Verm. p.589
P., cf. Gal. 18(2).128 .
2. contraction, limitation, συστολῆς μᾶλλον ἢ προσθέσεως τὰς τιμὰς δεῖσθαι
Plu. Caes. 60
, cf. 2.135a .
3. abasing, taking down, ib. 544e .
4. Gramm.,change of a long vowel into a short, e.g.ξερόνforξηρόν, A.D. Synt. 281.7 ; ς. Ἰωνικὴ ἢ ποιητική