σφᾰγ-ή,ἡ,
A. slaughter; the sg. is freq. in E. , as Hec. 571 , 1037 , al.; in pl., A. Eu. 187 , 450 , S. El. 37 , E. Hec. 522 , al.;ἕστηκε . . μῆλα πρὸς σφαγὰς πυρόςready for the sacrificial fire, A. Ag. 1057 ;πολυθύτους τεύχειν ς. to offer many sacrifices, S. Tr. 756 : also in Prose, ὑπὸ σφαγῆς
Pl. R. 610b
; θανάτους τε καὶ σφαγάς
Id. Lg. 682e
; σφαγὰς ποιεῖσθαι
X. HG 4.4.2
;σφαγὰς τῶν γνωρίμων ποιήσαντεςib. 2.2.6 , cf. Isoc. 8.96 , D. 19.260 ; ἐν ταῖς πόλεσι σφαγὰς ἐμποιοῦντες
Isoc. 5.107
.
2. with collat. sense ofa wound,αἷμα τῶν ἐμῶν ς. S. Tr. 573 , cf. 717 ;ἐκφυσιῶν . . αἵματος σφαγήνthe blood gushing from the wound, A. Ag. 1389 ;καθάρμοσον σφαγάςclosethe gaping wound, E. El. 1228 (lyr.); ἐσφάγη . . σφαγὴν βραχεῖαν
Ath. 9.381a
.