σφιγκ-τός,ή,όν,
A. tight-bound:
1. of the person bound, AP 5.229 (Paul. Sil.), 9.641 ( Agath. ).
2. of the thing that binds,ς. στεφάνων ἀμφὶ κόμαισι μίτοςib. 5.174 ( Mel. );ς. μόροςdeathby strangling, Opp. H. 3.590 ; ς. ἐπίδεσμοι
Paul.Aeg. 6.99
( Comp. ).Adv.
-τῶς
Eust. 1424.49
: neut. pl.σφιγκτάasAdv., AP 6.272 ( Pers. ).