σφόδρ-ᾰ,Adv., properly neut. pl. ofσφοδρός,
A. very much, exceedingly:
I. with Verbs,ἐμήδιζον γὰρ ς. Hdt. 9.17 ; ς. ἱμείρουσα
S. El. 1053
;καὶ ς. πείθειpersuades themtoo well, Id. Aj. 150 (anap.);ς. λέγειν with vehemence, Antipho 6.15 ;ς. κολάζειν severely, Th. 3.46 ;ς. ὁρίσασθαι exactly, Pl. Phdr. 263d , cf. Phlb. 58d , Phd. 68a , 73a ;ς. χαίρωI amexceedinglyglad, POxy. 41.17
(iii/iv A.D.).
2. with Adjs.,ς. ὑπέρτεροι farsuperior, Pi. N. 4.37 ;μισόδημον ς. Ar. Fr. 108 ; ς. ἄδικος
Pl. R. 361a
;ἁλμυρὸν ς. Arist. Mete. 359a13 ;κακοδαίμων ς. Antiph. 56 ; ς. γενναῖος
Men. 223.14
;πολλοῦ ς. at averyhigh price,verydear, Id. 197 ;πολλοὶ ς. Bato 7.1 ; ἐνιαυτοὺς ς. ὀλίγους
Men. 481.6
;χαρὰ μεγάλη ς. Ev.Matt. 2.10 :—with Adjs. it most freq. follows, and in Com. Poets it usu. stands at the end of the verse.