τᾰλαίπωρος,ον,
A. suffering, distressed, miserable, Θῆβαι
Pi. Fr. 197
; βροτοί
A. Pr. 233
;ὦ ταλαίπωρ'ib. 317 , cf. 595 (lyr.), 623 , S. OC 14 , etc.; ἀνδρῶν γένος
Id. Fr. 945
; τ. ἄρα τις σύ γε
Pl. Euthd. 302b
;τὸ τ.hardihood, Ar. Nu. 414 ;a hard life, Hp.
Aër.
19 .Adv.
-ρως
Ar. Ec. 54
, Th. 3.4 .
2. of things, τ. βίος
S. OC 91