τᾰ́λαντ-ον,τό,
A. balance, Ζεὺς . . τὸ τ. ἐπιρρέπει ἄλλοτε ἄλλως
Thgn. 157
; ζυγὸν ταλάντου
A. Supp. 823
(lyr.); ταλάντῳ μουσικὴ σταθμήσεται
Ar. Ra. 797
: in this sense used by Hom. only in pl.,pair of scales, ἔχον ὥς τε τάλαντα γυνή . . , ἥ τε σταθμὸν ἔχουσα καὶ εἴριον ἀμφὶς ἀνέλκει ἰσάζουσα
Il. 12.433
; esp. of thescalesin which Zeus weighed the fortunes of men,χρύσεια πατὴρ ἐτίταινε τ. 8.69 , 22.209 ;γνῶ γὰρ Διὸς ἱρὰ τ. 16.658 ;ἐπὴν κλίνῃσι τ. Ζεύς, i.e. when he decides the issue of battle, 19.223 ; τ. βρίσας οὐκ ἰσορρόπῳ τύχῃ
A. Pers. 346
; of thescalesof justice, δίκης κατέκειτο τάλαντα
h.Merc. 324
, cf. AP 6.267.4 ( Diotim. ): so in sg., δίκας ῥέπει τάλαντον