τᾰνηλεγής,ές, perh.
A. bringing long woe, epith. of death, μοῖρα τανηλεγέος θανάτοιο
Od. 2.100
, etc.;δύο κῆρε τ. θ. Il. 8.70 ;κὴρ . . τ. θ. Od. 11.171 , Tyrt. 12.35 .Adv.
τανηλεγέως
Supp.Epigr. 1.450
(Phrygia). (Apparently a compd. ofἄλγος(ἀλέγω) like δυσηλεγής .)