τάρβ-ος,εος,τό,
A. alarm, terror, Il. 24.152 , S. OT 296 , etc.;περίφοβόν μ' ἔχει τ. A. Supp. 736 (lyr.);ἐν χρόνῳ ἀποφθίνει τὸ τ. Id. Ag. 858 ; ἀμφὶ τάρβει
Id. Ch. 547
;ζωπυροῦσι τ. folld. by acc. of persons feared (cf. δέος
1
), Id. Th. 290 (lyr.).
2. awe, reverence,τινος forone, Id. Pers. 696 (lyr.).
II. an object of alarm, a fearoralarm,ἔχεις τι θάρσος τοῦδε τοῦ τάρβους πέρι; S. El. 412 ; πόλει τάρβος ἦσθα
E. Ba. 1310
.--Poet. word, rare in Prose, as Aret. SD 1.6 , Plu. 2.666b . (Cf. Skt.tarjati'threaten', Lat.torvus.)