τάφος [ᾰ](A),ὁ, (θάπτω)
A. funeral-rites, Il. 23.619 , Od. 4.547 ;δαινύναι τάφονto give afuneral-feast, Il. 23.29 , Od. 3.309 ;τελέσαι τάφον Ἕκτορι δίῳto performthe funeral-rites, Il. 24.660 ; soὃν πόλις στυγεῖ, σὺ τιμήσεις τάφῳ; A. Th. 1051 ; τάφῳ κτερίζειν
S. Ant. 203
; τάφον τινὸς θέσθαι
Id. OT 1447
; τ. περιστέλλειν νεκροῦ
Id. Aj. 1170
;τάφου τυχεῖνobtainthe rites of burial, E. Hec. 47 ; τοιόσδε ὁ τ. ἐγένετο
Th. 2.47
: pl. of a single funeral, Pl. R. 414a ; so of cremation, Clitarch. 32
J.
2. the act of performing the funeral-rites, τοῦδε τοῦ τ. φήσεις μετασχεῖν
S. Ant. 534
.
II. grave, tomb, Hes. Sc. 477 , Pi. I. 8(7).63 , A. Pers. 686 , Ch. 168 , S. El. 1218 sq., Hdt. 2.136 , Th. 1.26 , etc. (never in Hom. ): pl. of a single grave, S. OC 411 ;ὄντες ἐν τάφοις dead and buried, A. Eu. 767 ;μέγας γ' ὀφθαλμὸς οἱ πατρὸς τάφοι his being dead and buried, S. OT 987 :— γῦπες ἔμψυχοι τάφοι