τέμεν-ος,εος,τό, Arc. nom. and acc. sg.
A.
τέμενες
IG 5(2).432.31
, 42 (Megalop.,ii B.C.); Aeol. gen. sg. τεμένηος
Alc. 152
: (τέμνω):—a piece of land cut off and assigned as an official domain, esp. to kings and chiefs, καὶ μέν οἱ [βελλεροφόντῃ] Αύκιοι τ. τάμον ἔξοχον ἄλλων καλὸν φυταλιῆς καὶ ἀρούρης, ὄφρα νέμοιτο
Il. 6.194
, cf. 20.184 , 391 ; τ. περικαλλὲς . . πεντηκοντόγυον
9.578
, cf. 12.313 ; τ. βασιλήϊον
18.550
; δμῶες Ὀδυσσῆος τ. μέγα κοπρίσσοντες
Od. 17.299
, cf. 6.293 : in pl., τεμένεα