codd.):—cut, in Hom. and elsewhere usu. of particular kinds of cutting (v. infr.); generally,ὀδόντας οἵους τέμνεινfit forcutting, X. Mem. 1.4.6 ;τοιοῦτον τμῆμα τέμνεται τὸ τεμνόμενον, οἷον τὸ τέμνον τέμνει; Pl. Grg. 476d .
2. cut, wound, maim, ἀλλήλων ταμέειν χρόα χαλκῷ
Il. 13.501
, 16.761 ;πρὸς δέρην τ.woundher in the neck, A. Eu. 592 ;οἱ στενοὶ(sc.τελαμῶνες)τέμνουσιnarrow bandagescutthe patient, Sor. 1.83 .
3. of a surgeon,cut, ἐκ μηροῦ τ. βέλος
Il. 11.844
; τ. τὰν κοιλίαν
IG 42(1).122.40
(Epid.,iv B.C.);τὴν χεῖρα(in blood-letting) Gal. 16.810 : abs.,use the knife, as opp. to cautery (κάειν) , ἤτοι κέαντες ἢ τεμόντες
A. Ag. 849
, cf. X. An. 5.8.18 , Pl. Grg. 456b , 480c , 521e , etc.:— Pass. ,to be operated upon, Hp. Aph. 7.44 , Pl. Grg. 479a .
4. cut, castrate,ἐρίφους, βοῦν, κάπρον, Hes. Op. 786 , 791 ; of men, Luc. Syr. D. 15 .
5. prunevines, LXX Le. 25.3 , cf. Is. 5.6 ( Pass. );cut, i.e. gather, herbs, Dsc. 3.132 ( Pass. ).
II. cut up, cut to pieces, of animals, Il. 9.209 ;τ. μελεϊστί, διὰ μελεϊστί, κατὰ μέλη, 24.409 , Od. 9.291 , Pi. O. 1.49 ; τ. ἰχθῦς
Hdt. 2.65
, cf. 3.42 , etc.:— Med. , ταμνομένους κρέα πολλά
Od. 24.364
.
b. slaughter, sacrifice, ταμέειν Διί τ' Ἠελίῳ τε
Il. 19.197
;σφάγια τ. E. Supp. 1196 :— Pass. , σφάγια τέμνεται
Id. Heracl. 400
.
2. ὅρκια τάμνειν sacrificein attestation of an oath, and hence,take solemnoaths, Il. 2.124 , Od. 24.483 , etc. (also in late Prose, as Plb. 21.24.3 , 21.32.15 , al.); Φιλότητα καὶ ὅρκια πιστὰ ταμόντες
Il. 3.73
, etc.;θάνατόν νύ τοι ὅρκι' ἔταμνον I madea truce which was death to thee, 4.155 ;ἐπὶ τούτοισι τ. ὅρκιονon these terms, Hdt. 7.132 ; withoutὅρκιον, τ. τισὶ μένειν τὸ ὅρκιον make a covenant that . ., Id. 4.201 ; also σπονδὰς τέμωμεν
E. Hel. 1235
;ἆρα φίλιά μοι τεμεῖ; Id. Supp. 376 (lyr.):— Med. , of two parties, ὅρκια τάμνεσθαι
Hdt. 4.70
.
3. φάρμακον τέμνειν cutorchop upa plant for purposes of medicine or witchcraft, Pl. Lg. 836b : metaph., ib. 919b , Ep. 353e : henceπόρονorἄκος τέμνειν contrivea means or remedy, A. Supp. 807 (lyr., dub.l.), E. Andr. 121 (lyr.).
4. divide, of a river,μέσην τ. Λιβύην cutit in twain, Hdt. 2.33 , cf. E. El. 411 ; of a mountain-chain, D.P. 340 , 890 ;τ. δίχα cleavein two, Pl. Smp. 190d :- Med. ,ἑπτὰ μέρη τεμόμενος having dividedit into seven parts, Id. Lg. 695c :— Pass. , γραμμὴ δίχα τετμημένη
Id. R. 509d
;τετμημένος ἐξ ἑνὸς δύο cutfrom one into two, Id. Smp. 191d .
b. διὰ τῆς δριμυφαγίας εἰ καὶ τὸ πάχος τέμνοιτο τοῦ γάλακτος were to be diluted, thinned, Sor. 1.98 ; ἡ τῆς πτισάνης [ὕλη] τ. καὶ ὑγραίνει τὰ τῆς ἀναπτύσεως δεόμενα
