τέραμνονorτέρεμνον,τό, a word used esp. by E. , but only in pl. and always (except once,
A.
τέραμνά τ' οἴκων
Hipp. 418
) in lyr. passages,chamber, house, like μέλαθρα, τ. ἀπὸ νυμφιδίων
Hipp. 768 ;παστάδων ὑπὲρ τ. Or. 1371 ;Περγάμων . . καταίθεται τ. Tr. 1296 ; ἐξ Ἀί̈δα τεράμνων
Alc. 457
;ἐπὶ Πυθίοις τ. Hipp. 536 ;ὑπὲρ τέραμνα Ph.
333 : dat. sg. τεράμνῳ
Maiist. 12
: also in late Prose, τέρεμνα
Artem. 2.10
. [ -εμνα
Or. 1371
codd. ALP, Ph. 333 codd. VA, Hipp. 418 codd. exc. L, which has-α-: Maiist. l.c. corroborates the spelling-αμνον.]