τέτμον, andἔτετμον, Ep.
aor.without anypres.in use, used by Hom. inindic.both with and without augm.:—
A. overtake, reach, find, ἔνθ' ὅ γε Νέστορ' ἔτετμε
Il. 4.293
, cf. 6.515 , Od. 3.256 , al.; ὃν . . γῆρας ἔτετμεν
1.218
; οὐκ ἔνδον ἀμύμονα τέτμεν ἄκοιτιν
Il. 6.374
, cf. Od. 5.58 ; ὄφρ' ἔτι . . μητέρα τέτμῃς
15.15
;3 pl.
τέτμον
A.R. 3.1275
; opt. τέτμοιμεν
Theoc. 25.61
.
2. c. gen.,partake of, have allotted one, ὃς δέ κε τέτμῃ ἀταρτηροῖο γενέθλης